04 ความรู้สึกจากใจพระมหาเจตพงษ์ สกฺกชโย เสนคราม ป.ธ. ๔

ความรู้สึกจากใจ

จากเด็กที่มองหาที่พึ่ง มองหาแก่นสารในชีวิต เหมือนเรือน้อยที่กำลังมองหาฝั่งหรือท่าเรือที่พร้อมจะให้จอด และมีพร้อมทุกอย่าง เมื่อก้าวลงจากเรือจนมาพบที่พักกายและใจที่ใหญ่โต คือการได้มาอยู่วัด“สร้างบารมีกับพระเดชพระคุณหลวงพ่อ”

ตอนที่ลูกเณรคิดจะบวชตอนนั้นอายุ ๑๔ ปี กำลังดื้อกำลังซน จนรู้สึกว่าอยากจะบวชบ้าง ซึ่งลูกเณรได้บวชที่ศูนย์สาขา เมื่อมีพระอาจารย์ กับพี่เณรชวนมาบวชต่อที่วัดพระธรรมกาย ลูกเณรก็ตอบตกลง จนได้มาอยู่วัด มาเป็นสามเณรวัดพระธรรมกาย ผ่านวัน ผ่านคืน ผ่านเดือน ผ่านปีนานหลายปี จนวันนี้ทำให้ลูกเณรมองเห็นเส้นชัย และพร้อมที่จะวิ่งเข้าไปด้วยความภาคภูมิใจ เพราะตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา สามเณรได้ผ่านบทฝึกจากพระอาจารย์ที่คอยดูแลเอาใจใส่ในการอบรมสั่งสอน จึงทำให้เป็นสามเณรที่พร้อมจะบวชในวันวิสาขบูชานี้

สุดท้ายนี้ ลูกเณรกราบขอบพระคุณพระเดชพระคุณหลวงพ่อเป็นอย่างสูงที่ให้โอกาสลูกเณร ขอบพระคุณพระอาจารย์ พระพี่เลี้ยงโยมพ่อ โยมแม่ และผู้มีอุปการคุณทุกท่านที่ช่วยให้สามเณรได้มีวันนี้

สามเณรเจตพงษ์ เสนคราม ป.ธ. ๔

ฉายา สกฺกชโย

คำแปล ผู้มีชัยชนะของผู้แกล้วกล้า

เกิดวันที่ ๑๐ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๓๗

บรรพชา ๕ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๑

ภูมิลำเนา จ.อุบลราชธานี

นามบิดา นายรณกฤต เสนคราม

นามมารดา นางเกษร เสนคราม

ประสบการณ์การสร้างบารมี

พ.ศ. ๒๕๕๒    พี่เลี้ยงอบรมสามเณรใหม่ วัดพระธรรมกาย

พ.ศ. ๒๕๕๖    อาจารย์สอนบาลี โรงเรียนเตรียมพุทธศาสตร์ วัดบ้านขุน

ผ่านหลักสูตรการต้อนรับพระราชาคณะ และแขก VIP นานาประเทศ

พ.ศ. ๒๕๕๗    คณะกรรมการสามเณร ศูนย์พัฒนาการ

พ.ศ. ๒๕๕๘    คณะกรรมการสามเณร รองหัวหน้าศูนย์ธรรมปฏิบัติ

พ.ศ. ๒๕๕๔ – พ.ศ. ๒๕๕๘ พี่เลี้ยงอบรมสามเณร วัดพระธรรมกาย

คติธรรม ไม่ได้ ไม่มี ไม่มี ไม่ได้  ไม่ได้ต้องได้ ต้องได้ต้องดี และต้องดีกว่าดีที่สุด